اینجا تو چقدر رواج داری ای کوچک بزرگ!

اشاره:
آنهایی که در وادی «فرهنگ عامه» تالش سیر می کنند وبا آداب و رسوم تالشی دنیای سحر انگیزی برای خود خلق می کنند حتمن مقالات پر مغز قربان صحرایی چاله سرایی را به یاد دارند.از این نویسنده ی شهیر تالش در طول این سال ها مقالات بیشماری در جراید گوناگون ، وبلاگ ها و سایت ها برای زنده نگهداشتن تالش منتشر شده است .قلم وی نیز به یقین یکی از افتخارات تالش است.جا دارد خوانندگان در اشتراک مساعی از این نوشته ی پر ارزش بی خبر نمانند. اگرچه در ردیف باز پخش ها قرار می گیرد اما هر لحظه تازه و تازه تر به نظر می رسد.این عزیزتالش مان در هرگوشه ای از ایران نازنین مان که باشد همیشه پویا و شاداب و در کنارش با قلم شیوا و همیشگی اش تالش را سرزنده معرفی نماید کما اینکه در این یادداشت، احساس بلند و ظریفش را در ویترین دید عموم گذاشته و مانیز با طراوت آن دوباره با اندکی تلخیص به نظاره اش می نشینیم :
***
اينجا «اَلاشِستان»1 است، با قامتهاي قيام کرده
دوره «گَرمِشَه وا»2 سپري شده، برگي بر راشي نيست
بادي سرد و سوز ميوزد، از سمت «اسکله»3
گويي صداي خشن سرخپوشان4 است که بدين سو، زوزه ميکشد
نهيب قُلدر5 هم شنيده ميشود، از «پُل منجيل»
اما اينجا «ماسوله» است، حومه «فومنات»
مردي «شِکَهپوش»6 ميآيد، «باشْلَق»7 به دوش
و «چَموش»8 را گره زده است به «پاتاوَه»9
«چَنگيلَه»ای10 در کار نيست، اما «گيرَوِه»اش11 رنگين است
يادگاری است از «مَشتَه گيريَهناز»12
«چَرَه»13 را «کَبلا تَـمَـز»14 آورده بود














