نگاه اجمالی به روزنامه بازار رشت قبل از انقلاب:

میر شجاع گسکری زیباترین جلوه ی «گیلان شناسی»!

جمشید شمسی پور خشتاونی

چاپ شده در فصلنامه ی آوای املش

بهار 1404

یکی از مسایل مناقشه براگیزِ ژورنالی همراه با موضع گیری های سکوت!(خود سانسوری!!) که بعد از انقلاب دامن «گیلان شناسی»ما را گرفت و سخت هم این تفکر دردل وذهن بعضی پژوهشگران جا خوش کرد و هر چه زمان به جلوتر می رود ادامه دارترمی شود ـ که بر می گردد به کارنامه ی درخشان روزنامه نگار چیره دست و کاربلد در روزگار خویش ، روانشاد استاد میر شجاع گسکری که به مدت سی سال یعنی از سال 1328 تا 1357روزنامه ی «بازار» را در شهر رشت منتشر نمود و چون در زبان ورزی و ژورنالیستی هوشمند و تأثیر گذار بودو تاریخ و فرهنگ و سیاست زمانه اش را به خوبی می شناخت ، توانست نگاه تازه ای را به هنر و ادبیات مدرن و فرهنگ و جامعه ی ایران و گیلان تزریق کند و هریک در این شاخه ها را باز خوانی  و در سطح حرفه ایی پالایش دهد و با تمرینِ مدارا، گنجینه ای عظیم برای مان در آرشیو به یادگار بگذارد و آن هم با قدرت و مهارتی که داشت ، یک بخش اش را در اختیار زنده یاد جهانگیر ترتیپ پور، که شرح اش خواهد آمد قرار داد که همراه بود با تنوع ، کثرت، مهارت ، توانایی و آبادانی! و بخش های دیگر را نظیر تاریخ و هنر و ادبیات را شاخه بندی و هر بخش را به اهلش واگذار نمود و خود و نشریه اش را اُرگان کشف حقایق تاریخ و آرشیو ساخت!این ها چرا در طول این چهار دهه از قلم پژوهشگران و اهل رسانه ای که داعیه ی «گیلان شناسی» را دارند کتمان مانده است جای تأمل دارد.

گاهی گذرا به مجموعه مقالات:

اکرامی هنوز بر «قلعه مارکو» ایستاده است!

جمشید شمسی پور خشتاونی

چاپ در روزنامه گیلان امروز

3اردیبهش 1404

·       مجموعه مقالات زنده یاد سید نورالدین اکرامی

·       به اهتمام : سید عباس اکرامی

·       ناشر: انتشارات نستعین

·       چاپ اول :1403

·       قیمت : 185000تومان

کتاب حاضر، بخش هایی از مقالات چاپ شده ی زنده یاد در زمان حیات وی که در مطبوعات گوناگون به چاپ رسیده بود را شامل می شود و به همت خانواده ی محترم آن مرحوم (علی الخصوص فرزند فرهیخته اش که دستی بر قلم دارد) در دسترس اهل پژوهش قرار گرفته است.

سید نورالدین اکرامی ، از پیشتازان فرهنگ عامه ی رامسر(سخت سر) و حومه ـ و از مؤثرترین بانیان و مؤسس سَمَن های (انجمن مردم نهاد) آن منطقه بود . پژوهشگری سخت کوش و ظریف اندیش ـ که مجموعه ی تألیفات و مقالات بیشماری از خود بر جای گذاشته است .این انسان وارسته و چهره ی فعال را چهل سالی بود که می شناختم و آن هم در زمانی که در کتالُم و سادات محله ـ هر از گاهی در حلقه ی دوستان آرمانی در گوشه ای می نشست بی آن که مداخله ی سیاسی کند، تنها تحمل می کرد، اما از دل راضی در عرصه ی سیاسی نبود. چرا که عاشق فرهنگ عامه بود و آن هم در دوره ای که آرمان گرایی با آن همه نشریات و بولتن های جورواجور سیاسی و... برایش دلچسب نبود ، با این که ، آرمان خواهی ایده ایست را مردود نمی دانست ، اما افراط از آن را خطرناک می پنداشت.این ها را بارها در گفتمان دو نفره برایم بازگو می کرد .