لبخند باشکوه آقاي رادي
نغمه ثميني
اشاره :
پنجم دي ماه هر سال ، سالگرد چخوف ايران ـ اكبر رادي ست.
به همين مناسبت يادداشتي را كه در همان اوايل درگذشت ،
توسط شاگردش (نغمه ثميني) كه شب را در بيمارستان بر
بالين اش گذراند و سپيده دم صبح كه شاهد عروج روحش
بود ، دو سه ساعت بعد آن را كه در حين ترك بيمارستان ،
در تاكسي با اشك و آه نوشته بود، به جرايد سپرد و ما امسال
را به ياد رادي به همان يادداشت بسنده نموده ايم كه در زير
خواهد آمد:
پنج دي ماه، ظاهراً چهار صبح يا همين حدود در بيمارستان پارس... حتي وقتي منتظرش هستي غيرمنتظره است. حتي وقتي فکر مي کني آماده يي و لباس هاي سياهت در گنجه شق و رق و عصا قورت داده نشسته اند به انتظار. حتي زماني که بارها با دوست و آشنا حرفش را زده يي: سرطان، همين حالااز بيمارستان بيرون آمده ام. چند ساعت پس از مرگ است: همه يک جور بهت زده اند: همسرش بيش از همه شايد.













