اژدها كُشان روستايي

نقد و بررسي «اژدها كشان» نوشته يوسف عليخاني

(دكتر احمد ابومحبوب)

رئاليسم يا واقع نمايي ،‌با شاخه هاي گوناگونش ، يكي از مهم ترين و رايج ترين نگرش هاي ادبيات داستاني امروز ايران است .توجه به واقعيت در ادبيات داستاني ايران ، از دوره مشروطه آغاز مي شود . شرايط روزگار چنان ساخته بود كه تمامي آثار داستاني تاليفي (نه ترجمه اي ) در اين دوران ، واقعگرايانه باشد. اگرچه بسياري از منتقدان و مورخان معاصر ادبيات ،‌آغاز رئاليسم در ايران را به جمالزاده برمي گردانند. اما حقيقت اين است كه بايد به عقب تر برويم و از آثار آغاز مشروطه كه تا حدود زيادي نگرش هاي آخوند زاده بود،‌غفلت نورزيم .به هر حال ،‌اين شيوه نگرش ادبي (= مكتب ادبي) تا امروز پيشرفت زيادي كرده و آثار مهم ادبي را پديد آورده است . اكنون دو شيوه رئاليسم و سوررئاليسم پا به پاي هم در ادبيات داستاني معاصر ما به پيش مي تازند. يكي از شاخه هاي واقع نمايي ،‌رئاليسم روستايي است كه ادبيات روستايي Rustic Literature ناميده مي شود . به نظر مي رسد روستاگرايي در بنياد خود نمي تواند رئاليستي نباشد.

جوانان شاعر تالش ، حاشيه هاي پاسخ روزنامه ايران

شيرين تر از متن است(آرشيو كنيد)

اشاره :

يادداشتي كه قبل از به نمايش در آمدن پاسخ روزنامه ايران در اختيارتان قرار مي گيرد ، اختصاصن براي شاعران جوان تالش نوشته شده است . به لحاظ اينكه يكي دو سالي ست در وادي شعر پا نهاده اند. چون اطلاعات چنداني از شعرو پيرامون ادبيات اقوام (منظورمان جرایدتخصصی ست)ندارند ، گرفتار چنين پديده هايي شده اند كه در روزنامه ي ايران روي داده است . آنهم طبيعي است و گناه را نبايد به گردن آن جوان  وجوانان ديگر انداخت. به گمان مان اگر اطلاعاتي داشت صددرصد به خود اجازه نمي داد تا آن غير تالش ـ شعر تالش و شاعرانش را در روزنامه ي پرتيراژ كشور به سُخره بگيرد و با شيطنت هاي ژورناليستي كه اكثرن بي پشتوانه اند و به آني شكل مي گيرد و به زودي هم تمام مي شود ـ گاهي دل آدم را به درد مي آورد. ايكاش بجاي پرداختن به اين موضوع ها به عمق تالش مي انديشيديم و ببينيم تالش چه نياز دارد ؟چگونه بايستي خلاء هايش را پُرنماييم ؟ بايستي اطلاعات كافي و وافي در اختيارجوانان قرار دهيم . خصوصن تجربيات ديگر اقوام از جمله ي آن كُرد ـ علي الخصوص كُردهاي سليمانيه كه تركيب بندهاي محلي را در مدارس براي دانش آموزان مد نظر قرار مي دهند تا عروض و قافيه تمرين كنند. از تركيب بندهاي ارايه داده شده ي دانش آموزان بصورت مجله ديواري استفاده مي شود.خيلي بد است در روزنامه ي كثيرالانتشار ،‌آنهم در صفحه ي پرقدرت «ادبيات» بجاي شعر معاصر تالش تركيب بند سنتي معرفي شود كه همه اقوام ايراني و كشورهاي حاشيه دارند آنرا رصد مي كنند. فاجعه است:

روزنامه ي ايران ،  تالش ... 

و بازتاب فرزندان تالش به آن

روز يكشنبه تاريخ 12مرداد93 روزنامه ايران در صفحه ي ادبيات خود متني از پيش تعيين شده ـ از يك غير تالش در قالب «گفتگو» به چاپ رسانده بود كه سراسر توهين به شعر تالشي بود. بلافاصله شمسي پور خشتاوني با مسئولين بالاي روزنامه تماس گرفت و فضاي اسف بار «صفحه ادبيات»  را تشريح نموده و يادآور شدند:« آيا روزنامه اطلاعات از سال 63 تا 65 فوج فوج شعر تالشي را در كنار آثارگيلكي ام چاپ مي كرد كه با گذشت 28 سال هنوز شعر گيلكي آن ترو تازه است و در تذكره هاي خود گيلكان آمده است .

زندگي علمي ـ فرهنگي دكتر جهانگير خان بامداد صوفي

(دكتر پورمحمدي املشي)

هر سرزمين از نظر زمين شناسي تاريخي دارد و استعداد و قابليت هايي را عرضه مي نمايد.توانمندي و قابليت هاي سرزميني در تاريخ زندگي اجتماعي مقوله اي است كه ارتباط تنگاتنگ با فعاليت جامعه انساني بويژه نخبگان جامعه دارد . در حالي كه توده مردم نيز در اين راستا جايگاه و اهميت خاصي دارند. همچنان كه قله هاي بلند بر شهرت و اعتبار كوهستان مي افزايند  نخبگان جامعه نيز بر اعتبار و اقتدارجامعه خود تاثير تام و تمام دارند و به مثابه قلب در اندام جامعه عمل مي نمايند.

شهرستان املش نيز در تكامل اجتماعي و مدني خود فرزنداني را پرورده است كه در عرصه هاي مختلف علمي ،‌سياسي ،‌فرهنگي و مذهبي اگر نگويم بي نظير بودند به درستي مي توان گفت نمونه و كم نظير بودند،‌اما مديران اجرايي و كارگزاران اداري به موقع و بطور مناسب از اين قابليت ها استفاده ننموده اند از جمله اين رجال رجال ، ‌شيخ بهاء الدين ميزان املشي ،‌آيت الله ميرزا حبيب الله املشي ،‌افصح المتكلمين ،‌ آيت الله محمد مهدي رباني املشي و دكتر جهانگيرخان بامداد صوفي و... هستند.

اشاره :

يادداشت پيش رو از سر مقاله هاي  روزنامه ي  جمهوري

اسلامي است . كه  در  تاريخ  دوشنبه 3/4/93  چاپ   شده

بود و به  خاطر اهميت  موضوع  بحث  در  آن  ياد  داشت ،

لازم   ديديم   كه   بار  ديگر  در معرض  ديد  عموم   قرار

گيرد . تنها  با اين ياد  آوري كه 4 ماه  قبل   بحثي  را  در

همين  مورد  داشتيم  كه در نوروز امسال ‌ ـ يكي  از  بحث

هاي كليدي دربدنه ي گفتگويي بود  و به  كُردستان  عراق

اختصاص داشت اشاره يي هم به آن شد واكنون نيز درهمين

تار نما در ويژه ي  نوروز قابل دسترسي مي باشد. لازم به

ذكراست مقاله ي روزنامه جمهوري اسلامي قبل از انتخاب

فواد معصوم به رياست جمهوري عراق نوشته شده است .

فواد معصوم يكي ازاعضاي مؤسس حزب ميهني كُردستان

عراق است كه جلال طالباني رئيس جمهورسابق عراق  از

رهبران آن حزب مي باشد:

بازي با آتش در سرزمين عقلا؟

بسم‌الله الرحمن الرحيم

جلال طالباني، رئيس‌جمهور عراق،‌ كه بعد از يكسال و هفت ماه معالجه در آلمان در اولين روز هفته جاري به كشور خود برگشته، چند روز قبل از بازگشت درباره آينده كردستان عراق در مصاحبه‌اي با خبرگزاري رسمي كويت، جدائي طلبي براي كردستان را اقدامي نادرست دانست و گفت: "كردهاي عاقل و بالغ خواهان جدائي يا استقلال كردستان نيستند چون اين امري غيرممكن است." وي كه اولين رئيس‌جمهور عراق جديد است و دوران رياست وي بر جمهوري عراق درحال به پايان رسيدن مي‌باشد در توضيح نظر خود درباره نادرست بودن تجزيه‌طلبي در كردستان گفت: "من رئيس يك حزب هستم و شعارم از روز اول "حق تعيين سرنوشت" بوده اما هنگامي كه به قانون اساسي رأي داديم به اين معناست كه ما تصميم گرفتيم سرنوشتمان به صورت فدرالي تعيين شود. نود و پنج درصد كردها به قانون اساسي عراق رأي مثبت داده‌اند كه بر نظام فدرال با تبعيت از دولت مركزي تأكيد كرده است."

دكترسيد مجتبي  روحاني آزاده ي پُر آوازه

آسمان نيلگون گيلان و مازندران ، ‌دانشمندان و مؤلفين بر جسته يي را زير چتر خود قرار داده است كه در درخشندگي شُهره ي آفاقند. صداقت و صميميت قلم و جريان هاي علمي فرهنگي شان بي حد و مرز است . و هريك از آنها در فن و حرفه و نوع سليقه ي خويش ،‌آسمان گيلماز را نور افشاني كرده اند. كم هم نيستند و يكي از اين نام آوران نستوه معاصر كه آرزوي طول عمر پر ثمرش را داريم ،‌دكتر سيد مجتبي روحاني ست . فرزانه مردي ـ‌با روحي لطيف و قلبي مهربان و قلمي پرتوان در ادبيات گيلكي و پژوهشي آثار با ارزشي از خود ارايه داده است . شعر هاي منسوب به او ،‌سال هاي درازي ست كه بر دل و زبان مردم رامسر ،‌تنكابن و هم چنين شرق گيلان جاري ست .دكتر روحاني در كنار شعر، يكي از «گيلان شناسان» پيشتاز واز پايه گذاران اصلي و اوليه دهه ي 50 گيلان مي باشد . او اولين گاهشماري گالشي را براي گيلان تدوين نموده كه در «گيلان نامه»جلد اول به چاپ رسيده است . در كنار گيلان شناسي ـ پزشكي فرهيخته و داراي كتاب مرجع در طب پژوهشي ست . بيوگرافي هاي متناوبي از ايشان در تذكره ها درج شده كه به اين شرح مي باشد:

زمان داور است و تالش نظاره گر!

اشاره:

ماه گذشته ، گفتگوي تحليلي از شمسي پور خشتاوني به نمايش گذاشتيم و ‌بازتاب وسيعي در گيلان و كشورداشت و اهل قلم گيلاني با روي باز ازكنارش گذشتند . خصوصن ، آن بخش از بدنه «گيلان شناسي » كه خود ايشان در آن گفتگو، اشاره يي كوتاه بر آن داشت مبني بر اينكه «نياز به بازسازي داشته و دارد». در اين رابطه ، بازتاب ها ، پيام ها ، تماس ها و ايميل ها و نامه هاي مكتوب رسيده يي كه هر يك به نوعي به استقبال از داده هاي خشتاوني آمده بودند ، كه چند تن از شاخصين شان ، از جمله  دانشمند فرزانه گيلاني دكتر سيد مجتبي روحاني بود.
گيلان شناس نام آوري كه در دهه ي 50 پايه گذار «گيلان شناسي » در شرق گيلان مي باشد. و در خود گيلان نيزدر دهه ي 60 فونداسيون «گيلان شناسي » را با هم فكري زنده يادان محمود پاينده لنگرودي ، محمد ولي مظفري و دكتر رضا مدني و... ريختند. و تجربيات گذشته يي كه امروزه به گونه يي ديگر از زبان يكي از گيلان شناسان در هفته هاي گذشته عنوان شده بود را دكتر روحاني ،‌ بخش هايي از داده هاي شمسي پور را كه حاوي خلاء هايي در «گيلان شناسي» بوده ـ با ارسال مرسوله يي  پر نموده كه در فرصت هاي مناسب از آن استفاده خوهد شد.

«راميز قلي اُف» مردم ايران را از خودم مي دانم

«راميز قلي اُف» نوازنده ي چيره دست تار جمهوري آذربايجان كه به دعوت معاونت هنري و سينمايي اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي و انجمن موسيقي خراسان رضوي به ايران سفر كرده بود هفتم تير ماه در مجتمع فرهنگي امام رضا(ع) آن استان گفت : « در نتيجه روابط بسيار خوب بين ايران و جمهوري آذربايجان مي توان صفحه ي روشني در زمينه ي فرهنگ گشود. پروفسور راميز قلي اُف در نشست تخصصي هنرمندان و صاحب نظران موسيقي افزود:« صميميت بين ايران و آذربايجان و همچنين نحوه نواختن تا در اين دو كشور در درياي موسيقي مانند دو شناگر ماهر است.اين نوازنده ي مطرح تار افزود :

پديده «گيلان شناسي» و«كمپاكس» (قطب نما) شبكه ي جهاني سحر

از منظر شمسي پور خشتاوني

اشاره :

آنچه كه ملاحظه مي فرماييد، بر مي گردد به نقش كاربردي واژه ي «تالش» كه هر از چند گاه از طرف فعالان سياسي آنسو و گاهن اين سو افكار عمومي را به خود مشغول مي كنند . نمونه ي اين سوژه ها بر مي گردد به حركت يكي از فعالان سياسي آنسوي مرز كه  سفري در پاييز سال 1388 به ايران داشته و در مصاحبه يي با جريده ي محلي شهرستان تالش مدعي بود ، در طول هفته يي كه در ايران بوده:« دوبار با شبكه سحر گفتگو كردم» همزمان ، ‌در آن مصاحبه از فردي نام مي برد . به نقل از او حتا با بكار گيري واژه هاي مذهبي از قبيل:«اين حركت يك حركت ... گونه است» ، عملكرد اين فعال سياسي را تاييد ، كه امروز در زندان بسر مي برد . 

شعر معاصر ايران ـ گيلان

حميد رضا اقبال دوست

نام حميد رضا اقبالدوست در شعر امروز ايران آنچنان آشنا و فراگير شده است و با داشته هايي كه در كارنامه ي درخشانش دارد از جمله ي آن برگزيده ي ششمين جشنواره  بين المللي شعر فجر در بخش شعر سپيد و نيمايي ،‌بر گزيده ي جشنواره شعر منصور بني مجيدي، بر گزيده ي جشنواره شعر طنز تهران ، تقدير شده در جايزه ادبي خيام و...