کامنتی که مشاهده می فرماییدیک نمونه از نظرات دسته بندی شده ی عزیزان تالش است . پرسش هایی که نیاز به پاسخگویی دارد و احساس تعهدی که می بایست به هریک از نظرات پرداخت که یکی از این ها گویا « تالشه برا» نام دارد و ما انشاالله سعی خواهیم کرد درفرصت های مناسب به این نظرات پاسخ دهیم . با این توضیحات لازم (ایکاش در همان منطقه تالش از هشتپر گرفته تا ماسال و یا در خود فومنات و... از خشتاونی دعوت می شد تا حضورن به این نقطه نظرات پاسخ جامع بدهند ـ نه مثل چند سال قبل که در ماسال دعوت شد و ایشان پنج ساعت تمام برای جوانان از هر دری سخن گفت ، اما دریغ از یک سطر بازتاب آن و بر عکس...) چشم . حتمن این کار را خواهیم کرد و در هفته های آینده مفصلن در این خصوص خواهیم نوشت و از حسن توجه این عزیز تالش نیز سپاسگزاریم.

***

فصلنامه دروازه بهشت ویژه کتاب منتشر شد

فصلنامه ی «دروازه بهشت» از آن دسته جراید تخصصی ، پژوهشی قزوین است که به صاحب امتیازی اداره کل فرهنگ ارشاد اسلامی استان قزوین و با سردبیری دانشی مرد محبوب و سخت کوش معاصر ، استاد منصور خادم الشریعه سامانی (بازدید کنندگان محترم این تارنما چندان با نام شان غریب نیستند وبا قلم مبارک وی آشنایی دارند) نزدیک به دو دهه است در کنار مدیریت چند نشریه دیگر در قزوین ، دروازه ی بهشت را نیز منتشر می نماید و امروز دایرة المعارف قزوینیان در کل کشور می باشد.

«بدا کی سبز ابم »

هوشنگ عباسی

به خون بینیشته خیالم 

                  ـ سرخَ بور

                    دم فاده مرا

نیچیشته ناجه یم

                    سبزَ باغ َ عشق

نخانده مهمانم 

                اَ زندیگانی سفره سر.

تَرَه باهارَ توقایی !

مرا ببر

تو سبزَ حوضَ مئن

                   بوشور

بدا کی سبزَ سبزابوم

مراکی تشنه یه

                ای توکه

                          تی او مستَ غمزه یم

بوسوج بیبیج می شین تی واستی به !؟

شیرینَ وا

تبرکَ خیال

تو می ندانسه وجودَ مئن دری

مرا تی امره تو بو جور بری

وامخته گیجابو!

عزیزَ خون تی رگ دره

نیگار تی شین کویا ایسا

تو بادَ سر سوارابوسته شوندری؟

سیفیدَ وارشَ باهار

                تو زنگَ زنگَ زنگ

                                  فریشته یی،

بوار.

بداکی پاکَ پاکابم

جه هر چه کهنه یه

                     سیاهی یه

بدا ای توکه اُدوشم

تی سبزَ زندیگی نیگاه

یاد شمیم

حمید امجد

اشاره :

شمیم هدایتی از مترجمان خوب و جوان گیلانی بود که به همراه همسر شاعر خود ، سینا مدبرنیا در آبان ماه سال 1389در یک حادثه ی دهشتناک جان به جان آفرین تسلیم نمودند . از این مترجم کتاب هایی بنام «پرندگان در پاییز» اثر براد کسلر «سه روز باران » اثرگرینبرگ «رایو گلف» اثر آگوست ویلسن «کریسمس هیزم شکن» اثر براد کسلر، ترجمه و به چاپ رسیده است.«برای شمیم» بیاد عزیز از دست رفته ، به قلم حمید امجد در معرض دید عموم قرار می گیرد:

يارانمشم

توضيح لازم :

شعر تركي :

من عزم خلقه سلسله جنبان يارانمشم

افراد بينوايه نگهبان يارانمشم

احبا به باد صبح كيمي روح پرورم

اعدالراوزره آتش سوزان يارانمشم

ديو ستم اسير اولا حق قعر جاهده

تسخير ديو ظلمه سليمان يارانمشم

ابطال حق ملتمه حاضر اولمرم

چون فطرتمده صاحب وجدان يارانمشم

دشمن نچه اسير ايده جك شانلي ملتي

ملت النده خنجر بران يارانمشم

پردازش تالش به شیوه ی داعش!!

اشاره :

اوایل انقلاب ، سال 58 فرزند یکی از خوانین محلی ، خود را کاندید مجلس شورای اسلامی نموده و می خواست با شعار ضد امپریالیستی وارد مجلس شود. سخت  هم  در شعارهای خود به  سردمداران رژیم گذشته می تاخت . ( البته منظور مان آن شخص یا دیگراشخاص نیست ، که تحلیل تاریخی است تعبیر تک سویه نشود) که یکی از همان سردمداران «رزم آرا» بود و سندی هم در دسترس افکارعمومی قرار نداشت. سرلشکری که از حامیان پرو پا قرص خوانین ایران بود و کارنامه اش از جنوب گرفته تا شمال و از شرق تا غرب ـ که تاریخ  معاصر به خوبی به شرحش پرداخته است و از آن تاریخ  تا به اکنون سی و چند سال گذشته است . موضوع را به این خاطر یاد آور شدیم ، دوستانی از ما خرده  گرفته اند که  :«چرا در[...] فرو رفته اید و  چیزی  نمی نویسید؟»باید عرض شود ، نوشتنی ها را بایستی در جای خود نوشت و در زمان ممکن و در جراید معتبری که قلم به دستان حرفه ای درآن نقش داشته و تا حدودی صفحات بعدی به دور از قلم جوانان... بوده باشد! و درکنارش نیز حداقل  صدای  رسایی فراتر از گیلان  باشد تا برای پژوهشگران  دلنشین!! آید. اگر اسنادی هست ـ که هست دراختیار تحلیل گران خبره قرار بگیرد. نه جرایدی که در یکی دو شهر و آن هم تَک و تُکی به اطراف  روستاهای فومنات می رسد که  حاشیه های  درون صفحات اش  را اندکی  با طنز آمیخته ایم  که  مواد اولیه اش  در  ماه های گذشته از طریق همان جراید دراختیار افکارعمومی قرار گرفته است وماهم تنها در قالب طنز بیان نموده ایم تاشیرینی آن همانند«قندپهلو» بوده باشد:

ایتا دشتی آواز خُوندگی منتشر شد

نخستین دفتر شعر استاد پوراحمد جکتاجی ، گیلان شناس و شاعر برجسته‌ی گیلانی بنام «ایتا دشتی آواز خُوندگی» منتشر شد. دفتر پیش رو مجموعه شعرهای کوتاه و بلند شاعر را دربرمی گیرد.

فضای شعرها آکنده از عشق است و روایت گر انسانی که عاطفه در آن نقش بنیادی دارد. همان‌گونه که قبلن در همین تارنما به قلم یکی از گیلان شناسان تالش آمده بود:

«جكتاجي را بیشتر با قلم اسطوره ساز مقالات اش می‌شناسند. قلمي كه ميراث گران‌بهای گيلان و پشتوانه‌ی فرهنگ غني كشورمان محسوب می‌گردد. روزنامه‌نگاری كه وصف بلندآوازگی وي خود «گيلان» است. همين امر سبب شده ، شعرها و قصه‌های گيلكي او ، تحت شعاع دل‌نشین‌ترین گفتارها  ، مهارت دقيق در قلم و حساسيت اقلیمی‌اش به گيلان كه همانا مقالاتش باشد ، در سایه قرار بگیرد و تاكنون مورد ارزيابي و  نقد منتقدين قرار نگرفته است...»

دفتر یادشده ، گذشته از آن‌که ارزش و اعتبار شعر فاخر گیلان را دوچندان کرده است ، از دل و زبان شاعری سروده شده که در طول عمر پربرکتشان گیلان را باجان و دل دیده و برای سربلندی و پایداری‌اش کوشیده است و در کنار دیگر آثار ـ دفتری که می‌تواند هدیه‌ی خوبی برای دیگر اقوام ایرانی که به گیلان سفر می‌کنند بوده باشد.

از بین شعرهای زیبای مجموعه ، شعری که علاوه بر داخل صفحات بر روی جلد نیز مجددن چاپ‌شده را انتخاب نموده‌ایم و باهم می‌خوانیم :

 کویا ایسام؟

کویا ایسام نانم!

نه بندی وارگانم مرا اونا

نه بندی تانه مرا بداره خو تنگه مئن

اَ جولفَ جا جگا میان ایسام تنها

اگه تی قشنگَ گئسه یا

والانی شانه جا

سردی گیرم آیم بوجور

یافم مرا

غزل نوروزان

اثر جدید شاعر نامدار قزوین استاد مجید بالدران

ما بی خبر نشسته و در رفت و آمدند درختان زن نما

جدول ها ،

پرازیده اند

ـ گوش تا گوش ـ

به شمشادهای بدن نما

از آسمان فعلاً آرام ،

چراغ سه رنگی به ما رسید

تابلوها،

چشمک سرخندبه میدان های تن نما

با پنجه های این همه چنار

که نمایش یک صحنه

در هزارو چند صدند

گل های چار فصل،

تماشاگران سایه های مانکن نما

از هر تویی،

نشانی این من ،

کوچه ای شد

ـ بن بست ـ

از دو سمت

"من"تو کجاست

که دستم نمی رسدبه "تو"های "من" نما؟

آنها که رفته اید،

شما اند

که "تو"نمی توان گفت

اویی

نمانده در گذربویناک رهگذران و

نه من ،

نه ما؟

اسفند هم

خوب بخوابید و خواب های سبزتان

مثلا این که ...

ما مانده ایم نوروزان و

این

نیمکت های چمن نما...