شعر کوتاه تالشی (گویش فومنی)

غلامرضا عقلایی

(1)

دیل دوئَه مَه

چیله شَوی

دا صبی لَچ

خاطره ایشمَرْم

Dil doama

čila šavi

Dā sebi lač

xātera ?išmarem

(دل داده به یلدا/ تا بلندای صبح/خاطره می شمارم!)

(2)

بدا سقَه دار ببوم

اشته خَزونی را

لیف بَه لیف

چمه خاطره ن بشمر!

Bdā seqa dār bebom

ešte xazoni rā

lif ba lif

čeme xāteran bešmar

(بگذار درختی باشم / برای خزان پاییزی ات / برگ به برگ / خاطراتم را بشمار!)

(3)

پاییزی قمچی

گرمه وا

لیف وُ

داری چپور!

Pāeezi qamči

garma vā

lif-u

Dāri čapor

(شلتاق باد پاییز/ انبوهِ برگ است وُ / تنه ی عریان درخت!)

(4)

چمه خییالی شِرون

ترَکا هَردَه

کایَه پَری

پَرگِتِه را؟!

čeme xiyāli šēron

terakā harda

kaya pari

par gētē rā

(شعرهای خیالم تَرَک خورده اند/ کجاست بالی/ برای پریدن؟!)